Instytucja ta – Zgromadzenie Ogólne ONZ – może nie jest doskonała i może wymagać reform, jednak w obecnym momencie skrajnego kryzysu wciąż stanowi najważniejsze forum, na którym przedstawiciele całej ludzkości gromadzą się, by mierzyć się z problemami o charakterze egzystencjalnym.
Tym razem Zgromadzenie Ogólne ONZ odbywa się w chwili, gdy istnienie gatunku ludzkiego jest poważnie zagrożone. Dwie wojny regionalne – konflikt na Ukrainie oraz wojna z Iranem – grożą eskalacją do rozmiarów szerszych konfliktów regionalnych, a nawet globalnej wojny nuklearnej. Wielu wysokiej rangi ekspertów wojskowych ostrzega, że znajdujemy się w sytuacji groźniejszej niż podczas kryzysu kubańskiego.
Ostatnio w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii otwarcie dyskutuje się o możliwości użycia taktycznej broni jądrowej, a nawet o koncepcji, jakoby można było prowadzić i wygrać „ograniczoną wojnę nuklearną”. Każdy, kto zgłębił ten temat, wie, że nie istnieje coś takiego jak taktyczna wojna nuklearna, ponieważ użycie choćby jednej sztuki tak zwanej taktycznej broni jądrowej doprowadzi w ciągu kilku dni do eskalacji w pełnoskalową, globalną wojnę nuklearną, skutkującą zagładą gatunku ludzkiego.
W ciągu ostatnich trzydziestu pięciu lat, po zakończeniu zimnej wojny, świat przeszedł drogę od nieudanej próby ustanowienia świata jednobiegunowego ku kształtującej się wielobiegunowości, która jednak wciąż podlega logice geopolityki. Geopolityka opiera się na założeniu, że jedno państwo lub grupa państw posiada uzasadniony interes, który może narzucić innemu państwu lub grupie państw.
Jesteśmy jednocześnie świadkami końca pięciusetletniej epoki kolonializmu. Jeśli jako ludzkość chcemy zapobiec temu, by ten burzliwy okres przejściowy doprowadził do nowej wojny światowej, musimy zastąpić konfrontację geopolityczną zupełnie nowym paradygmatem: wizją JEDNEJ ludzkości. To to samo pytanie, które rozważano w czasach młodej Republiki Amerykańskiej na łamach „Artykułów Federalistycznych”: czy ludzkość potrafi sama sobą rządzić?
Aby w dobie broni termojądrowej odpowiedzieć na to pytanie twierdząco, musimy ustanowić całkowicie nowy paradygmat: ideę jednej ludzkości należy postawić ponad wszelkimi interesami partykularnymi.
Forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ jest właściwym miejscem, by włączyć do porządku obrad koncepcję „Nowej Architektury Bezpieczeństwa i Rozwoju”, która musi uwzględniać interesy każdego kraju na naszej planecie. Cztery inicjatywy globalne – a w szczególności Inicjatywa na rzecz Globalnego Zarządzania – przedstawione przez Chiny, stanowią bardzo praktyczne podejście do stworzenia fundamentów takiego nowego paradygmatu.
Niech inspiracją dla Państwa będą: „duch Bandungu”, „duch Szanghaju” oraz duch IX Symfonii Beethovena, głoszący, że wszyscy ludzie będą braćmi!
Z poważaniem,
Helga Zepp-LaRouche –
Założycielka Instytutu Schillera