Seria Kultura krytyki to trylogia książek autorstwa Kevina B. MacDonalda, psychologa ewolucyjnego i emerytowanego profesora California State University w Long Beach, publikowanych od 1994 do 1998 roku, która teoretyzuje judaizm jako bardzo skuteczną strategię ewolucyjną grupy, obejmującą genetyczne i kulturowe adaptacje do inteligencji, rywalizacji o zasoby i wpływu na społeczeństwa gospodarzy. Tomy obejmują A People That Shall Dwell Alone: Judaism as a Group Evolutionary Strategy (1994), która ustanawia podstawowy model żydowskich adaptacji ewolucyjnych, w tym wysoką inteligencję werbalną i etnocentryzm; Separation and Its Discontents: Toward an Evolutionary Theory of Anti-Semitism (1998), analizującą historyczne wzorce konfliktów żydowsko-gojowskich jako reakcje na postrzegane zagrożenia konkurencyjne; i Kultura krytyki: ewolucyjna analiza zaangażowania Żydów w ruchy intelektualne i polityczne XX wieku (1998), badając ruchy takie jak antropologia boasowska, psychoanaliza, szkoła frankfurcka i neokonserwatyzm jako mechanizmy niszczenia solidarności etnicznej wśród populacji pochodzenia europejskiego, a tym samym zmniejszania antysemityzmu i ułatwiania awansu Żydów. Praca MacDonalda opiera się na danych empirycznych z historii, socjologii i genetyki, aby argumentować, że te intelektualne przedsięwzięcia w nieproporcjonalnym stopniu angażowały uczestników żydowskich i zaawansowane ideologie – takie jak relatywizm kulturowy i radykalny indywidualizm – które osłabiały tradycyjną spójność Zachodu, często kosztem interesów grup nieżydowskich. Seria zyskała uznanie wśród zwolenników realizmu ewolucyjnego za podważanie konwencjonalnych narracji na temat wielokulturowości w oparciu o dane, ale spotyka się ze znaczną krytyką ze strony środowiska akademickiego, a krytycy zarzucają jej wady metodologiczne i stronniczość ideologiczną, mimo że MacDonald powołuje się na źródła pierwotne i przecenia dane statystyczne.